Rozdział 11/ Tajemnica

Dzisiejszy rozdział tylko o Diego, Fran, Lu i Fede. Sorrki.

Francesca
Zastanawiam się czy iść do Fede czy nie. Powiedzieć mu o tych uczuciach, Ludmile i Diegowi? Miliony pytań, a zero odpowiedzi. Ja już nie wiem co mam zrobić. Z jednej strony kocham Diega i chce z nim być, oraz nie ranić Lu. Ale z drugiej kocham Fede i chce z nim być, ale on jest z Lu. No i co ja mam do cholery zrobić?
Okej postanowione...idę do Fede. Oby nie było Lu.
Gdy byłam już pod domem Fede zapukałam, po chwili otworzył mi.
-Hej, jest ktoś u ciebie?-zapytałam od razu.
-Nie. Wchodz-powiedział i otworzył szerzej drzwi. Weszłam. Poszliśmy do jego pokoju.
-A więc, po co przyszłaś?
-Muszę ci coś wyznać.
-Dawaj.
-A więc, już od dawna o tobie myślałam i...wtedy na tej próbie co robiliśmy...ten pocałunek! Ja, ja zrozumiałam że czuje do ciebie coś więcej niż przyjazn. Fede...ja cie kocham.-wreszcie to z siebie wydusiłam. On nic nie zrobił tylko, popatrzył mi głeboko w oczy i powiedział.
-Ja ciebie też Fran. Też cie kocham ty włoszko moja kochana-i mnie pocałował. Aww! To było piękne.
-Szkoda że ja jestem z Diegiem, a ty z Ludmiłą-powiedziałam po oderwaniu.
-No tak. Mam pomysł! Po kryjomu spróbujemy, a jeśli nie wypali zerwiemy a Lu i Diego się nie dowiedzą, ok?
-Hm, no niech ci będzie-powiedziałam, a on mnie znów pocałował. Tylko że bardziej namietnie, i dłużej. Te jego usta, miękkie jak chmurka. Całuje lepiej niż Diego.
Federico
Trochę zle się czuje że zdradzam Ludmiłe. Ale nie wiem do końca kto jest tą jedyną. Z Ludmi jesteśmy bardzo długo razem, jest miła, uczciwa, przyjazna. Ale Fran...coś mnie do niej przyciąga. Nie to że oboje pochodzimy z Włoch ale...może to że jest zadziorna a zarazem miła. Już nie wiem. Muszę zdecydować kogo kocham bardziej.
Gdy Fran wyszła była 20:46, rodziców nie było bo pojechali w delegację, więc mi się nudziło. Nagle usłyszałem że dzwoni telefon. Spojrzałem na wyświetlacz Ludmiła. Nie chciałem z nią rozmawiać więc wyciszyłem dzwonki. Dzwonienie nie ustępowało więc odebrałem.
L:Hej Fede.
F:Cześć. Co robisz.
L:Nic...Cami wyszła do klubu, rodziców nie ma, Sierra śpi.  A ty?
F:Nic...
L:Dziwny dziś jesteś.
F:Zdaje ci się.
L:Może i tak..ok kończe...pa! Kocham cie.
F:Pa...ja ciebie...tteż.
Uff...nie chce z nią teraz rozmawiać. Nagle dostałem sms.

Od:Fran:*
Możemy się jutro gdzieś spotkać o 15 ?

Do:Fran:*
Ok może, przyjdz do mnie?

Od:Fran:*
Ok będę jutro u ciebie o 15.
Dobranoc, kocham cię<3

Do:Fran:*
Będę czekał.
Słodkich snów.
Też cie kocham<3

Okej ale żeby Ludmiła do mnie nie przyszła!

Ludmiła
Fede jakoś dziwnie się zachowuje. Jakby się zakochał w Francesce. Ty nie jesteś lepsza. Tak nie jestem lepsza! Kocham Diega. Tak Diega. Chłopaka mojej najlepszej przyjaciółki, oraz kuzyna od chłopaka mojej siostry. Nie od Sierry tylko Cami. W prawdzie Camila to tylko i wyłącznie kuzynka. No ale cóż.
Nie wiem czy mam powiedzieć o tym Diego czy nie! Nie chcę tym zranić ani Fede, ani Fran.
Diego
Od pewnego czasu...chyba podoba mi się Ludmiła. Jest urocza, miła, mądra, ładna, uczciwa, pomocna. Nikomu o tym nie powiedziałem bo zranił bym Fran, i Fede! A w dodatku innym laską, i chłopaką nie powiem bo boje się że im wygadają. W końcu my jako paczka nie mamy przed sobą tajemnic. Chyba. Najbardziej zaufana jest Isa. Siostra Violetty. Ona nie jest w naszej paczce więc z tą tajemnicą może nie będzie problemu. Może? Tak! Dlaczego? Otóż ona i Tini nie mają przed soba tajemnic. Viola powie dziewczyną i Leonowi. A Leon chłopaką. Chyba nikomu o tym nie powiem. To nie może się wydać.